Tussen de bloemen ontvouwt de tijd zich langzaam.
Deze serie vangt de zachte ritmes van Florentien Biobloemen, waar elke steel een fluistering van de seizoenen draagt.
Fragiele texturen, vluchtige schaduwen en de natuurlijke choreografie van kleur en vorm komen samen in een stille dialoog tussen bloei en verstilling.
Dit werk is een ode aan de vergankelijke poëzie van de natuur, zorgvuldig geschikt en opnieuw gezien door de lens.